سبک سنتی,
در سبک سنتی که معمولا از فواصل ربع پرده یا همان یک چهارم پرده quarter note
استفاده میشه
معمولا از بدو ورود ویلون به ایران( نیمه دوم قرن سیزدهم هجری قمری)
به شیوه و اسلوب کمانچه نواخته میشد
تا اینکه روح الله خالقی خالقی (زادهٔ ۱۲۸۵ – درگذشتهٔ ۲۱ آبان ۱۳۴۴ آهنگساز و نوازنده ویلون کتابهای اموزشی در این خصوص تدوین کرد که برگرفته از موسیقی دستگاهی ایرانی و شیوه های نوازندگی ارکستر زمان خودش بود
این کتب که سلسله مراتب آموزشی در آنها متناسب با پیشرفت هنرجو تدوین شده در سه جلد
و به کوشش رحمت الله بدیعی همچنین مجلدی دیگر از آثار دیگر آهنگسازان همچون مفتاح ، محجوبی لشکری، علی نقی وزیری،… افزوده شد.
آموزش موسیقی دستکاهی در ایران در سالهای اخیر دچار تغییراتی در شیوه های پرورش هنرجو و ارکستر سنتی شده است ،
در متد اساتید و آموزشگاهها معمولا اوایل آموزش جهت شناخت و جا افتادن تکنیکهای ویلون از همان روش کلاسیک استفاده میشه و بعد از مدتی که شیوه دست راست و هماهنگی دست چپ در نوازنده مبتدی شکل استاندارد گرفت
مدرس و معلم موسیقی با صلاحدید مبادرت به تدریس کتابهای مرحوم خالقی میکند اما در لابه لای کتابهای هنرستان از اتودهای کلاسیک هم غافل نیستند
چرا که ویلون سازی است کاملا ساختارمند با شیوه ای به قدمت حدودا۴۵۰سال ساخت و اجرا در محافل هنری و مذهبی اروپا
بدین ترتیب استفاده از تکنیکها و شیوه آموزش اصولی اساتید این رشته
کمک شایانی به حفظ موسیقی نوازنده و سونوریته ساز میکند
و در نوازندگی خیلی از اساتید طراز اول و سولیست های ارکستر معاصر میتوان این تکنیک و قدرت و شیوه های اجرایی را به مراتب دید و قیاس کرد
که متدهای خارجی در کنار متد های ایرانی چقدر مسمر ثمر واقع میشوند
در ادامه و در کنار کتابهای هنرستان سه جلد کتاب ردیف موسیقی ایران که مرحوم ابوالحسن صبا تدوین کردند به کوشش رحمت الله بدیعی به جامعه موسیقی ویلون اضافه شدند
همچنین کتاب ردیف مرحوم علی تجویدی ، مرحوم اسدالله ملک، همایون خرم
و تنظیم ردیفهای میرزا عبدالله برای ویلون و قطعاتی که در ضمن آموزش از آهنگسازانی چون لشکری، مفتاح، ، محجوبی سپنتا، وزیری و صدها قطعه از موسیقی های اقوام مختلف و نواحی ایران به کارنامه اموزش ویلون در کمتر از صد سال اخیر اضافه شده است
مقاله شماره 3
متدهای آموزشی ویولون در ایران
1.سبک کلاسیک
2.سبک ایرانی
سبک کلاسیک،
بر گرفته از متدهای آموزشی روز دنیا و متناسب با اصول موسیقی کلاسیک و دوره های آموزشی غرب که عمدتا بعد از رنسانس طبقه بندی و استفاده میشه.
با ترجمه کتابهای le violon که یک متد بلژیکی هست شروع میکنیم
ماتیو کریک بوم (زاده ۱۸۷۱ مارس ۲ _در (گذشته ۳۰ اکتبر ۱۹۴۷) ویولونیست اهل بلژیک
این متد که سلسله مراتب اموزشی رو در پنج جلد تنظیم
و در کنار آن تعدادی کتاب که تشکیل شده ازآهنگهایی محلی و قطعات معروف آهنگسازان بنام است رو تالیف
و همچنین سه دوره تکنیک های نوازندگی این ساز رو در سه جلد مجزا آورده است
میتوان گفت متد ل ویولون پر مصرف ترین متد اموزشی در ایران است
و البته اساتیدی هم هستند که از متدهای سوزوکی استفاده میکنن
شینیچی سوزوکی (Shinichi Suzuki)، نوازنده و مربی ویولن ژاپنی، در ۱۷ اکتبر ۱۸۹۸ در ناگویا، ژاپن به دنیا آمد و در ۲۶ ژانویه ۱۹۹۸ در ماتسوموتو، ژاپن درگذشت.
اصول روش سوزوکی مبتنی بر شنیداری زیاد
همراهی والدین هنرجو
خوانش نت قبل اجرا
اجراهای گروهی
و محیطی مناسب اموزش
ارائهگواهی نامه میباشد.
اما در کنار این متود ها خیلی از اتودهای دیگر هم استفاده میشه که پر کاربردترین آنها شوچیک، ولفارت، کایزر و همچنین تک جلد کتاب جامعی همچون ۶درس برای ویولون از یهودی منوهین ، میوز ماسل، مازاس و.. انواع کتابهایی که به توسعه نوازندگی افراد کمک میکند.
سبک سنتی,
در سبک سنتی که معمولا از فواصل ربع پرده یا همان یک چهارم پرده quarter note
استفاده میشه
معمولا از بدو ورود ویلون به ایران( نیمه دوم قرن سیزدهم هجری قمری)
به شیوه و اسلوب کمانچه نواخته میشد
تا اینکه روح الله خالقی خالقی (زادهٔ ۱۲۸۵ – درگذشتهٔ ۲۱ آبان ۱۳۴۴ آهنگساز و نوازنده ویلون کتابهای اموزشی در این خصوص تدوین کرد که برگرفته از موسیقی دستگاهی ایرانی و شیوه های نوازندگی ارکستر زمان خودش بود
این کتب که سلسله مراتب آموزشی در آنها متناسب با پیشرفت هنرجو تدوین شده در سه جلد
و به کوشش رحمت الله بدیعی همچنین مجلدی دیگر از آثار دیگر آهنگسازان همچون مفتاح ، محجوبی لشکری، علی نقی وزیری،… افزوده شد.
آموزش موسیقی دستکاهی در ایران در سالهای اخیر دچار تغییراتی در شیوه های پرورش هنرجو و ارکستر سنتی شده است ،
در متد اساتید و آموزشگاهها معمولا اوایل آموزش جهت شناخت و جا افتادن تکنیکهای ویلون از همان روش کلاسیک استفاده میشه و بعد از مدتی که شیوه دست راست و هماهنگی دست چپ در نوازنده مبتدی شکل استاندارد گرفت
مدرس و معلم موسیقی با صلاحدید مبادرت به تدریس کتابهای مرحوم خالقی میکند اما در لابه لای کتابهای هنرستان از اتودهای کلاسیک هم غافل نیستند
چرا که ویلون سازی است کاملا ساختارمند با شیوه ای به قدمت حدودا۴۵۰سال ساخت و اجرا در محافل هنری و مذهبی اروپا
بدین ترتیب استفاده از تکنیکها و شیوه آموزش اصولی اساتید این رشته
کمک شایانی به حفظ موسیقی نوازنده و سونوریته ساز میکند
و در نوازندگی خیلی از اساتید طراز اول و سولیست های ارکستر معاصر میتوان این تکنیک و قدرت و شیوه های اجرایی را به مراتب دید و قیاس کرد
که متدهای خارجی در کنار متد های ایرانی چقدر مسمر ثمر واقع میشوند
در ادامه و در کنار کتابهای هنرستان سه جلد کتاب ردیف موسیقی ایران که مرحوم ابوالحسن صبا تدوین کردند به کوشش رحمت الله بدیعی به جامعه موسیقی ویلون اضافه شدند
همچنین کتاب ردیف مرحوم علی تجویدی ، مرحوم اسدالله ملک، همایون خرم
و تنظیم ردیفهای میرزا عبدالله برای ویلون و قطعاتی که در ضمن آموزش از آهنگسازانی چون لشکری، مفتاح، ، محجوبی سپنتا، وزیری و صدها قطعه از موسیقی های اقوام مختلف و نواحی ایران به کارنامه اموزش ویلون در کمتر از صد سال اخیر اضافه شده است